Gefeliciteerd. Je bent er. Écht.
Je bent zo’n beetje 45, 50 jaar onderweg in je leventje.
Daarvan heb je misschien 25 jaar gewerkt.
Paar leuke kinderen grootgebracht.
Misschien ook nog voor je (zieke) ouders gezorgd.
Je stond altijd lekker aan.
Was altijd beschikbaar.
Altijd degene die alles wel even regelt.
Tropenjaren? Check.
Doorgaan terwijl je eigenlijk moe was? Check.
Jezelf ergens onderaan de lijst parkeren? Check.
Je hebt waarschijnlijk een leuk huis, een fijn gezin, misschien wel twee auto's op de oprit, een labradoodle of een alpaca (mijn grote wens).
Oftewel op papier klopt het helemaal. Je hebt gewoon een prima leven.
Dus…niets meer aan doen. Dit was het dan. Het spektakelstuk van je leven. Jouw mooiste leven.
Toch?
…
Nee. Natuurlijk niet.
Kom op zeg.
Jouw leven begint pas.
Want ergens, heel ergens onder al dat regelen en doorgaan, zit iets wat je zo na je veertigste niet meer weg krijgt. (en nee het zijn niet die rimpels en die onderkin).
Nee het is een gek, sluimerend gevoel
Een lichte onrust.
Een stemmetje dat steeds vaker opduikt en fluistert.
“Is dit nou écht alles?”
“Er zit toch nog wel meer in mij?”
Om meteen daarna van een ander stemmetje te horen:
“Ik moet niet zo zeuren.”
“Ik heb het toch goed.”
“Dit hoort er gewoon bij.”
Dus hup. Je gaat weer gewoon door.
En toch gaat dat gevoel niet weg
En dat is niet gek.
Sterker nog: het is precies de bedoeling.
Want wat jij voelt?
Dat is geen ondankbaarheid.
Dat is geen midlifegedoe.
Dat is geen “ik moet misschien gewoon op vakantie”.
Dat is identiteitsgroei.
Klinkt chic maar betekent gewoon:
jouw oude leven werkt nog… maar jij past er niet meer helemaal in.
En dat voelt irritant.
Onhandig.
Soms een beetje leeg.
Maar ook…veelbelovend. (weet ik nu.)
En precies hier nemen de meeste mensen een verkeerde afslag
Ze blijven maar wachten. Tot het rustiger wordt.
Tot de kinderen groter zijn. Tot er tijd is.
Tot ze het “zeker weten”.
Ik deed dat ook.
Ik heb echt járen gedacht:
- straks, als het rustiger is
- straks, als de kinderen groter zijn
- straks, als ik een miljoen win.
Nou. Ik heb nieuws. Dat moment kwam niet.
Ja, de kinderen werden groter.
Maar zeker niet minder… laten we zeggen… bewerkelijk.
En ook het zorgen voor mijn omgeving werd niet minder.
Simpelweg omdat ik bleef doen wat ik altijd deed, én dus kreeg wat ik altijd kreeg.
Tot ik ineens een inzicht kreeg...
Ik was thuis vanwege een vervelend incident op mijn werk en liep op maandagochtend in de bossen. En ineens dacht ik; 'huh, maar bestaat dit echt tot de mogelijkheden?' Dat je werkt op de momenten dat het jou het beste uitkomt, dat het jou het meeste brengt...en niet ook de momenten dat 'de baas of het systeem het van je verwacht.'
Ineens voelde ik heel sterk: ik wil niet nog 10 jaar zo doorgaan.
Ik wil meer vrijheid. Meer ruimte. Ik wil op maandagochtend geen dagstart, ik wil een wandeling door de natuur.
Meer zelf bepalen wat ik doe en wanneer en met wie.
Dus na 25 jaar dacht ik:
Wat kan er nou echt gebeuren als ik mijn enthousiasme ga volgen? Ik kap ermee en ga mijn droom als ondernemer achterna.
Dus nee… dit was het niet (voor mij)
Dit was het begin.
Van keuzes maken die wél bij mij passen.
Van iets opbouwen dat van mij is.
Van weer voelen: hier heb ík vandaag zin in.
En precies daarom ben ik gaan ondernemen.
Niet omdat het moest.
Maar omdat ik niet meer wilde wachten.
En misschien herken jij ook die stemmetjes.
Dat gevoel dat er meer in je zit.
Dat je niet nog jaren hetzelfde wilt blijven doen.
Dat je denkt: wanneer kom ík nou aan de beurt?
Dan heb ik slecht nieuws.
👉 jouw tijd komt niet vanzelf.
En goed nieuws.
👉 er is maar één ding voor nodig om die tijd wel te krijgen.
Eén ding. Meer niet.
Er is maar één iemand die iets hoeft te doen.
En dat ben jij.
Niet morgen.
Niet als het rustiger is.
Maar nu.
Een eerste stap.
Hoe klein ook.
En dat is fucking moeilijk, I know. Echter ik weet nu dat er mogelijkheden zijn, heel veel mogelijkheden. Dat als jij je dromen achterna gaat, jouw enthousiasme gaat volgen, jouw energie gaat stromen en het pad zich vanzelf ontvouwt.
En je hoeft het écht niet alleen te doen. En je hoeft niet alles zelf uit te vinden.
Want precies daarom maak ik mijn online programma YOU. Jouw tijd is nu.
Alles wat ik heb geleerd.
Alles waar ik zelf doorheen ben gegaan.
Alles waarvan ik dacht: had iemand me dit 10 jaar eerder maar verteld…
Dat bundel ik in mijn nieuwe programma:
YOU
Geen zweverig gedoe.
Geen grote beloftes.
Wel:
👉 helderheid
👉 keuzes
👉 en eindelijk ruimte voor jezelf
Jouw tijd is nu
En ik weet dat je al zo druk bent. Dat was ik ook.
Maar als je iets gaat doen waar je écht gelukkig van wordt dan ontstaat er zoveel ruimte, zoveel tijd, zoveel versnelling. Écht waar.
Niet later. Niet ooit.
Nu.
En geloof me…
dit programma wordt echt zo mega geweldig. Hier ga je me nog heel erg lang dankbaar voor zijn.
Liefs, Michos
Laat hieronder een reactie achter of stuur me een DM als je op de wachtlijst wilt. Geen verplichtingen, wel als één van de eersten een mooie aanbieding in je mailbox.
Reactie plaatsen
Reacties